Bilirsiniz kız çocuklarının daha minicikken oyuncak bebekleri vardır. Biraz güdüsel biraz ise etraftan gördüklerini örnek alarak nasıl da güzel oynarlar.
O bebekler itina ile belenir, beslenir, uyutulur. O masum duygular ile üşümesin diye üzeri kat kat örtülür. O minicik yürekleri ile şefkatle sarıp sarmalanır. Yanlışlıkla düşürdüklerinde; üzüntü ile bağıra basılır, acıyan yeri iyileşsin diye kocaman öpülür.
Ah be o doğuştan gelen anaç duygular...
Bir çocuğun masumiyetinde sevgi ile şekil almış o merhamet dolu duygular...
Kim öğretti o duyguları, kim kazandırdı o olguları?
Dışarıdan bir teyze mi ya da çocuğu yetiştiren annesi mi?
Kim?
İlahi güç nezdinde bahşedildi tabi ki...
Peki bir kadın bir bebek dünyaya getirdiğinde; kim öğretti nasıl bakması ve hangi durumda nasıl davranması gerektiğini?
Nereden bildi ne için ağladığını? Sıkıntısının neden kaynaklandığını biraz da olsa nasıl bilebildi?
Daha önce kaç çocuk bakmıştı ya da ona bunları kim öğretmişti?
Tabii ki yine bunların hepsi ilahi güç nezdinde gerçekleşti.
İnanılmaz bir durum değil mi?
Tarifi yok, tasviri yok, kıyası yok yok!
Hadi insanoğlunu kısmen anladık diyelim, peki ya hayvanlar aleminde ki durum?
Her türün kendi içinde ki özellikleri ile
koruma, kollama, bakma ve şefkat iç güdüsü...
Tek kelime ile muhteşem...
İnanın bana ne kadar dağarcığım geniş olsa da bu ilahi kudreti dilimin döndüğünce anlatayım diyorum lâkin anlatmakta yetersiz kalıyorum.
Varın siz hesap edin kelimelere sığmayan kudreti...
Sadece büyük bir hayranlık ile ancak olup bitenleri seyredebiliyorum.
Anneliğin sonradan değil doğuştan bir olgu olduğundan ve
Küçük bir kız çocuğunun yüreğinde ki annelik merhametinden bahsettik.
Ve insan bunlardan bahsetmişken de dünya; kız çocuklarının merhameti ile yönetilse keşke diye de düşünmeden edemiyor.
Daha 3 yaşında iken bir oyuncak bebeği kötülüklerden ve tehlikelerden korumaya çalışan o merhamet; kimbilir yaşama neler kazandırırdı?
Plastik bir oyuncağa kıyamayan minik yürek; sevgisi ve merhameti ile insanlığa kıyabilir miydi?
Murathan Mungan'ın bir sözü geliyor aklıma;
"Biz büyüdük ve kirlendi dünya!"
diyordu dizelerinde...
Satırlar dolusu anlatabileceğim şey; en özeti ile,
İşte tam da böyle...
Peki o merhametten çıkınca;
kirlendi mi dünya gerçekten de?