Türkiye ekonomisi son birkaç yıldır hem içerideki baskılarla hem de dünyadaki dalgalanmalar ile adeta ince bir ip üzerinde yürür gibi ilerliyor. 2025’e geldiğimizde ise karşımızda “bir yandan toparlanmaya çalışan, bir yandan riskleri cebinde taşıyan” bir tablo var. Büyüme tarafı hâlâ fena gitmiyor; ekonomi geçen yılı yüzde 3’ün biraz üzerinde kapattı ve bu yıl da benzer bir hareketlilik bekleniyor ama artık kimse hızlı büyümeyi değil, istikrarın ne olacağı konusunu konuşuyor.
Asıl mesele ise enflasyon; Merkez Bankası 2025 sonunda % 31–33 aralığı bekliyor ve bu da fiyatların hâlâ yüksek bantta ilerlediğini gösteriyor. Faiz tarafında temmuzda yapılan indirimin ekonomiye nasıl yansıyacağı, enflasyonla mücadeleyi zayıflatıp zayıflatmayacağı da ayrı bir soru işareti olarak akıllarda... İşsizlik rakamları düzeliyor gibi görünse de gençlerde ve kadınlarda tablo hâlâ sıkıntılı. Halka mikrofon uzattığınız zaman, yolunda gitmeyen birşeyleri de görmek mümkün. Dış ticarete baktığımızda ise kamuoyuna verilen raporlarda zaman zaman rekorlar görüyoruz ama ithalatın güçlü kalması cari açığı taşımaya devam ediyor. Yine verilen beyanatlara göre ülkenin kamu borcu yönetilebilir seviyede; kırılganlığın yoğunlaştığı nokta ise özel sektörün döviz borçları. Bir de dış dünya faktörü var: küresel ekonomideki yavaşlama, enerji fiyatlarındaki oynaklık ve jeopolitik gerilimler Türkiye’nin nefesini zaman zaman maalesef ki kesiyor. Bütün bu başlıkların ortak noktasına baktığımız zaman durum şu: Türkiye ekonomisi 2025’te hızlı büyümek yerine “dengeyi koruma” modunda ilerliyor.
Ben bir iktisatçı değilim ama gündemi takip eden, hayatın içinde yaşayan ve kamuya sunulan bilgiler ışığında; bu ülkenin koşullarında yaşayan bir vatandaş olarak
finalde şunu söyleyebilirim ki Türkiye, artık rakamların büyüklüğünden çok ekonomik adımların güvenilirliğine ihtiyaç duyuyor. Fiyat istikrarını gerçekten hedefleyen bir para politikası, hesapsız harcamalardan uzak bir mali disiplin ve üretim–ihracat dengesini güçlendiren yapısal adımlar bu dönemin kesinlikle belirleyicisi olacak. Aksi halde enflasyon yeniden tırmanabilir, kırılganlıklar fazlası ile geri dönebilir ve elde edilen kazanımlar hızla eriyebilir. Ama doğru strateji, sabırlı uygulamalar ve şeffaf bir ekonomik rota ile Türkiye, sancılı da olsa daha sağlam ve sürdürülebilir bir büyüme patikasına girebilir.
Çünkü bugün atılacak adımlar, yalnızca bugünün değil, önümüzdeki on yılın ekonomik manzarasını da belirleyecektir.
Şu gerçeği asla göz ardı edemeyiz;
Ekonomi, ancak uzun vadeli planlamaya sadık kalındığında gerçekten güçlenecektir.