Yıllardır Sigarayla Savaş sözünü çok duyuyoruz. Başta Yeşilay olmak üzere bir çok etkili ve yetkili birimin nasıl savaş verdiğini sokağa bakınca anlayabiliyoruz. Geldiğimiz noktada özellikle kadınlarımızın yeni versiyon hareketlerinde sokak ortasında sigara içerek gezdiklerini görebiliyoruz. Bu işin bir adabı var derken, sigarayla savaştığını söyleyenlerinde bence başarılı olamadığı görüşü ön plana çıkıyor.
Son dönemlerde yaptım oldu moduyla işler yapılmasını ben abesle karşılıyorum.
Hayatında sigaranın ne olduğunu bilmeyenlerin sigaraya karşı savaş veriyorum demesi bence sadece iş yükünü başından atmaktan öteye gidemez.
Zaten böylede oluyor!
Bakın hemen hemen her ay sigaraya zam geliyor ancak insanlar bu zıkkımı yine de tüketmekten vazgeçmiyorlar.
Bunun arka nedenini araştırmadan, bilimsel bir şekilde tavır ortaya koymadan nasıl olacakta sigarayla savaştığınızı söyleyeceksiniz…
Bu bir bağımlılık…
Hem de ileri seviyede…
Toplumda hemen hemen çoğu insanımızda var…
Bunu nasıl çözeriz mantığıyla yola çıkıp insanlardaki bu bağımlılığı iyi tanımlayarak sonuca gidilmeli!
Bunu Sigara Bırakma Merkezleri için söylüyorum…
“Şunu yaparsanız sigarayı bırakırsınız, bunu şöyle yaparsanız sigarayı bırakmış olursunuz” deniliyor ancak sonuç hiç de anlatıldığı gibi değil…
Çünkü, ortada oluşan boşluğun nasıl giderileceği veya sigara içme isteğinin nasıl yok edileceği konusunda net bir şey yok…
Bazı bilim merkezlerinin ışınla bu işi çözdüğü söyleniyor…
Aslında hepsi boş…
Çoğuda para tuzağı!
Bir insan sigarayı bırakmaya kendisi karar verecek.
Bunun yanlışını doğrusunu kendisi ölçüp tartıp ortaya çıkarıp karar verecek.
Siz yasakladıkça veya yanlış müdahale ettikçe iş içinden çıkılmaz hal alıyor.
Kararlılık aşamasında, bilim maalesef sınıfta kalıyor.
Gençlerimize bazı iyi şeylere alıştıramadığımız için kötü şeyler cazip gelebiliyor.
Bunun arkasında sahiplenilme, değerli olduğunu hissettirme dürtüleri var.
Ahlaki bir çok hasletlerimizi unuttuğumuz günümüzde başta da söyledim, maalesef bunlar 2-3 yıl önce göremediğimiz görüntüleri sokakta görmeye başladık.
Kadınlarımız hanım hanım giymişler ancak ellerinde sigarayla cadde ve sokakta yürüyorlar.
Bunu yasakla çözemeyiz.
Sigaranın toplumda oluşturduğu karşılığın yerine bir şey koyamıyorsak, yapacak bir şey yok demektir.
Her şey aslında ahlaki değerlerle başlıyor.
Utanma duygusu bizim toplumu oluşturan en önemli özelliklerden birisidir.
Öncelikle sigaranın da ahlaki değerlerini anlatmalıyız, nerede içilir nerede içilmezi anlatmalıyız.
Her şeyin bir kültürü olduğu gibi biliminde kültürel anlamda level atlaması lazım…
Sözün özü, ben bununla savaşa başladım demekle olmuyor, hele yasaklamalarla olmadığınıda anlamış bulunmaktayız.
Eğer cidden bu sigara illetinden bu toplumu kurtarmak istiyorsak, öncelikle kültürel sorunlarımızı çözmeliyiz.
Her zaman diyorum!
İnsanı ahlakı korur!
Sigarasız günler dileğimle…
Kalın Sağlıcakla..