Kızılay’ın, Yeşilay’ın, Gazilerin, TSK’nin haftası olurda hiç yaşlıların haftası olmaz olurmu? 1982 yılında Dünya Sağlık Örgütü tarafından her yılın 18-24 Mart tarihleri yaşlılar haftası olarak ilan edilmiştir. Yaşlı büyüklerimizi sadece önemli günlerde, haftalar da hatırlamak yetmez; birlikte bulunduğumuz ve karşılaştığımız her ortamda onlara içten saygımızı-sevgimizi göstermek saygılı insan olmamızın bir gereğidir.
Toplumsal görevlerimizden biride yaşlıların yaşam koşullarında karşılaşabilecekleri sorunları onlara hissettirmeden gidermeye çalışmak başlıca insanlık görevimiz olmalıdır. Yaşlı büyüklerimiz geride bıraktıkları eserlerle ve örnek teşkil eden tecrübeleriyle sadece ailenin ve toplumun değil, bir milletin kazanımı ve onuru olarak değer taşımaktadır. Bu husus da yaşlılarımıza karşı saygı ve sevgi besleyen duygularımı yansıdan Hayatın Son durağı isimli şiirimin bir bölümünü okuyucularımla paylaşmak istiyorum:
Yaşarken vakit nede çabuk geçmiş
Güneş batmak üzere
Günler kısaldı
Takvimlerdeki yapraklar
Bir bir tükeniyor
İnsan farkında olmadan
Ömür dediğin hayat çizgisinde
Çocukluktu gençlikti
Orta yaşlılıktı derken
Farkında olmadan
Birde bakmışın
Hayat çizgisinin son durağındasın
Adı da ihtiyarlıktır…
Ömrünün büyük bir bölümünü çalışma hayatıyla geçirmiş olan yaşlılarımız ailede, toplumda ve devlet nazarında himayeyi, ilgiyi ve yardımı hak etmiş olan kimselerdir. Her insan şunu unutmamalı ki yaşlıların bulundukları durağa elbette ki sırası gelince kendilerinin de geleceği muhakkaktır.
Kendi yaşlılarına hak ettikleri önemi vermeyen ve sahip çıkmayan, onlardan saygıyı ve sevgiyi esirgeyen aile ve toplumların huzur bulmaları mümkün değildir.
Tarihin her devrinde Türk Milleti olarak yaşlılarımıza karşı aileden başlayarak toplum ve devlet olarak her zaman hak ettikleri saygı ve sevginin yanında hak ettikleri ilgi ve alaka şüphesiz ki onlardan esirgenmemiştir. Zira dün olduğu gibi, bugünde, yarında aileden başlayarak toplum olarak millet olarak bunun boynumuzun borcu olduğunun bilinmesi gerektir. Bilhassa son zamanlar da sosyal güvencesi olmayan yaşlılara devletimizce aylık ödeme yapılması, şehir içinde ücretsiz seyahat etmelerinin sağlanması yaşlılarımıza sahip çıkma konusunda önemli bir göstergedir. Ayrıca yaşlılarımız için huzurevi ve yaşlılar evi de aile sıcaklığını aratmayacak derecede düşünülmüş olması bir güzel gelenektir. Bilhassa Kayseri’miz de yaşlılarımıza karşı gösterilen ilgi ve alaka takdire şayandır. Geçtiğimiz yıllarda Kayseri Huzur Evini ziyaretimde yaşlılarımıza karşı gösterilen ihtimamı Kurum görevlisinden dinleyince öğrendiklerim beni daha da mutlu etti. Günün 24 saatinde kimsesiz yaşlılarımıza hizmet sunan yardım kuruluşlarımızı takdir ediyoruz.